فصل اول اخلاق بزرگ‌منشانهء پيامبر خداوند مىفرمايد : « ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ وَ إِنَّ لَكَ لَأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ « 1 » ؛ نون ، قسم به قلم و آنچه را كه با قلم مىنويسند . به بركت نعمت پروردگارت ، تو ديوانه نيستى و براى تو پاداشى بزرگ و دائم است و تو اخلاق بزرگى دارى . » بدان - اى كه خداوند تو را موفق بدارد - كه تمام عقلا و صاحب‌نظران داشتن اخلاق ستوده و ادب نيكو را باعث برترى و بزرگى انسان مىدانند و براى كسى كه يك خلق خوب دارد ، احترام قائل هستند ؛ چه برسد به كسانى كه بيش از يك خلق نيك و خوب دارند . اخلاق خوب يعنى ميانه‌روى در غرائز نفسانى و استفاده از آنها بدون انحراف از راه درست . تمام اخلاق نيك و پسنديده در وجود مقدس پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله تجسّم عينى داشت ، به‌طورىكه خداوند آن را ستوده و چنين

--> ( 1 ) . قلم / 4 - 1 .